Ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ τῇ σῇ εἰκόνι τιμήσας ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους, καὶ αὐτεξουσίῳ περιβαλὼν θελήματι, ὁ ἐν τῷ ναῷ εἰσελθὼν μεσούσης τῆς ἑορτῆς καὶ διδάσκων τὸν λαὸν, θαυμαζόντων τῶν λαῶν καὶ λεγόντων, πόθεν οὗτος οἶδεν γράμματα μὴ μεμαθηκὼς; Δαβὶδ δέ, δεῦτε τέκνα φωτίσασθαι, λέγει, ἀκούσατέ μου, φόβον Κυρίου διδάξω ὑμᾶς. Ὁ τὸν Σολομῶντα σοφίαν διδάξας, Θεὲ τῶν ὅλων, Λόγε παντάναξ, ἄνοιξον τὴν ψυχὴν καὶ τὴν καρδίαν, τὸ στόμα καὶ τὴν διάνοια τοῦ δούλου σου, τοῦδε, εἰς τὸ συνιέναι καὶ δέξασθαι καὶ ποιεῖν τὸ θέλημά σου· καὶ λύτρωσαι αὐτὸν ἀπὸ πάσης ἐπηρείας τοῦ διαβόλου τηρῶν αὐτὸν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ, καὶ προκόπτοντα πάσαις ταῖς ἐντολαῖς σου διὰ παντός. πρεσβείαις τῆς παναχράντου σου μητρός, καὶ πάντων σου τῶν ἁγίων. ὅτι σὺ εἶ ὁ ἐπίσκοπος τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων ἡμῶν Χριστὲ ὁ Θεὸς, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, σὺν τῷ Πατρὶ, καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι· νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν.