In nomine sancte et individue trinitatis. Heinricus dux Austrie. Sie subiectos ducatui nostro clementer tractaverimus, si subditorum regimini nostro commoditati consuluerimus, et temporalium ad vota successu et eternorum iocunditate nos beatificando speramus. Hoc igitur respectu cum consensu nobilissime coniugis nostre Theodore favore [= gewogen seiend] quoque filiorum nostrorum Liupoldi et Heinrici consilioque fidelium nostrorum Alberonis de Chvnringe [Kuenring], Heinrici de Mistelbach, Rvdolfi de Chalnperge [Kahlenberg = heute Leopoldsberg!] decrevimus burgensibus aput Niumburch [Klosterneuburg] cis Danubium versus claustrum constitutis remittere vinum, quod annuatim debebatur nobis et quod pro ipso inferebatur archariis nostris. Remittimus ergo eis ex hoc et in omne tempus quitquit ab ipsis servitii in vino vel vini reconpensatione hactenus accepimus. Ad inditium huius remissionis placuit nobis suscipere ab ipsis duas quas obtulerunt vineas aput sanctum Martinum super quoddam fossatum sitas. Ad confirmationem quoque horum iussimus ea, que acta sunt, literis mandari sigillique nostri inpressione roborari et eos, qui actioni intererant, subtus fecimus annotari, quorum nomina sunt hec: Albero de Chunringe [Kuenring] et filius eius Hadmarus, Heinricus de Mistelbach, Heinricus de Gundramstorf [Guntramsdorf], Wernhart de Rabenstein [Rabenstein an der Pielach], Vlricus de Chirchesteten [Kirchstetten], Liupold de Molenstorf [Möllersdorf] et alii quam plures.